Mijn naam is Angelique, en ben getrouwd met Andre. We hebben een dochter, geboren uit een eerder huwelijk van mij. Toen Andre en ik een tijd samen waren, hebben we besloten om onze grote wens waar te gaan maken, een kindje van ons tweeën. Ik was toendertijd 37 jaar. En natuurlijk zou dit gaan lukken, ik was immers al eens zwanger geweest! Het eerste half jaar nadat ik met de pil gestopt was, kwam er helemaal geen menstruatie op gang, nog niet zo verontrustend, want dat hoorde je immers wel meer, door het lange pilgebruik. Daarna kwam mijn eerste menstruatie weer, en wat bleek, ik was zelfs overtijd. Dolgelukkig deden we, de naar verwachting, positieve zwangerschapstest.

Negatief

Hoe kon dit nu? We begrepen er helemaal niks van. Zo zijn er nog vele testen gevolgd ,allemaal met een negatieve uitslag natuurlijk. Wij hebben de fabrikanten van zwangerschapstesten behoorlijk gesteund! Ik kreeg een heel onregelmatige cyclus, en uiteindelijk na een jaar besloten we toch eens naar de huisarts te stappen. Deze stuurde ons door naar de gynaecoloog, die om te beginnen mijn bloed liet onderzoeken en Andre's sperma. Toen we terugkwamen op de volgende afspraak, zei hij gelijk dat er niks mis was met Andre's uitslag, alles was volledig normaal. JIPPIE !! zie je wel, er is helemaal niks mis , we zijn gewoon te ongeduldig dachten we gelijk. Maar mevrouw..voor U heb ik minder goed nieuws , U bent waarschijnlijk in de Vervroegde Overgang, waardoor de kans nog maar heel klein is, dat U nog zwanger zult raken. Ik zat te trillen op mijn stoel , en begon te huilen.

Dit kon toch niet waar zijn??

Ik geloofde het gewoon niet , er moest ergens een fout gemaakt zijn. Ik heb nog een paar keer bloed moeten laten prikken voor mijn FSH waardes, maar er was geen misverstand, het klopte echt. We zijn zelfs nog voor een second opinion geweest, maar ook daar konden ze me niks anders vertellen.. Vervroegde Overgang met nog maar 5% kans op zwangerschap. Ons wereldje stortte in elkaar. Waarschijnlijk zullen wij nooit het geluk hebben om een kindje van ons tweeën in onze armen te mogen houden. Omdat ik ervaar,hoe moeilijk het is om met deze wetenschap om te gaan, heb ik besloten om een website te wijden aan dit onderwerp, zodat vrouwen en mannen hun gevoelens en ervaringen hier ook kunnen delen. Ik streef erna om zoveel mogelijk informatie op deze site te zetten, zodat lotgenoten en mensen die er gewoon iets meer over willen weten, hier een herkennings en rustpuntje kunnen vinden.

Suggesties en op of aanmerkingen zijn natuurlijk altijd welkom en kunnen gemaild worden naar webmaster(at)voek.nl