Eiceldonor worden is dus prijzenswaardig , maar ook ingrijpend, vandaar dat we er hier wat meer informatie over willen geven.
Wat belangrijk is, en we eerst even willen vermelden :
Sinds 1 juni 2004 is anonieme donatie in Nederland niet meer mogelijk door de nieuwe embryowet.
De donor word geregistreerd, zodat het kind later eventueel de gegevens van de donor kan achterhalen.
Dit word gedaan bij de stichting donorgegevens kunstmatige bevruchting.
Vanaf 12 tot 15 jaar kan het kind hier gegevens opvragen betreffende opleidingsniveau, haarkleur en lengte. Vanaf 16 jaar heeft het kind recht op naam en adres van de donor.
Echter de wensouders zijn de wettelijk ouders.
De behandeling :
Je hebt iemand gevonden waarvoor je als eiceldonor wilt fungeren, de behandeling kan gaan plaatsvinden.
De behandeling op zichzelf is voor een groot gedeelte hetzelfde als een IVF behandeling.
Wat houd een IVF behandeling in ?.
De donor word gevraagd naar eventuele erfelijke ziektes in de familie.
Verder krijg je meestal ook een bloedonderzoek.
Alles in orde?
Dan aan de slag !
Je wordt behandelt met hormonen, die de groei van follikels ( eiblaasjes) gaan stimuleren . Tussentijds word dit nauwkeurig in de gaten gehouden door middel van echo's en bloedonderzoek.
Als de follikels rijp zijn , vind er een punctie plaats. De follikel(s) worden weggehaald , en bevrucht met het sperma van de wensvader ( of spermadonor). Dit duurt gemiddeld ( als het lukt) 2 tot 3 dagen voordat plaatsing in de baarmoeder van de wensmoeder gaat plaatsvinden.
Follikelstimulatie :
Bij een IVF behandeling word geprobeerd om een groot aantal eicellen tot rijping te brengen, dit word follikelstimulatie genoemd.
Bij een natuurlijk proces blijft er uiteindelijk maar een follikel over.
Door middel van IVF word er geprobeerd meerder follikels te laten groeien.
Er worden over het algemeen drie verschillende hormonen gebruikt om te stimuleren.
Dit gebeurt via injecties die je meestal zelf toedient.
Uiteraard word er geleerd hoe je die injecties aan jezelf gaat toedienen, en hoe ze klaargemaakt moeten worden.
Vind je het zelf te eng om zelf te doen, bestaat er meestal ook de mogelijkheid om het door de huisarts, wijkverpleegkundige of in het ziekenhuis zelf te laten doen, dit allemaal in overleg.
Uiteraard moet er tijdens de hormonale stimulatie goed gecontroleerd worden, zo kan me in de gaten houden of de hormoonstimulatie aangepast moet worden. De controles bestaan uit bloedonderzoek en vaginale echo's.
De punctie :
Bij de punctie worden de rijpe eicellen uit het lichaam verwijderd.
Eicellen moeten verwijdert worden voordat een eigen ovulatie plaats vind .
Wanneer kort voor de punctie , ondanks de controles, toch blijkt dat er al een ovulatie heeft plaats gevonden, kan er van de punctie worden afgezien.
De punctie zelf kan pijnlijk zijn, het hoeft niet zo te zijn , dit is van een aantal omstandigheden afhankelijk. Bij sommige ziekenhuizen kan er in overleg om een vorm van pijnstilling gevraagd worden.
Zoals bij elke behandeling bestaan er ook hier risico's. Laat U goed voorlichten door de behandelende arts over de eventuele risico's.
Tot slot :
We hebben hier voor zover mogelijk beschreven wat de behandeling voor een donor inhoud.
Het is, en blijft een ingrijpende behandeling, maar word over het algemeen toch als positief ervaren .
Deze informatie is met de meest grote zorgvuldigheid opgesteld , maar kan en mag medisch advies en informatie van een arts niet vervangen. Aan deze tekst kunnen geen rechten worden ontleend, voor meer informatie, zie de disclaimer
© Voek